myspace projektu strona qulturap

NIWEA 01 Qulturap rec 007 CD/ekopack Grupę Niwea tworzą: Wojciech Bąkowski- autor tekstów i muzyki oraz Dawid Szczęsny- autor muzyki, producent. Obaj dali się już wielokrotnie poznać jako artyści świadomi, mający rozpoznawalny styl. „Co to jest za muzyka w ogóle” Niwea to elektroniczne podkłady Dawida Szczęsnego, czerpiące pełnymi garściami z dorobku największych tuzów nowej fali, które idealnie korespondują z introwertycznymi, tekstami Wojtka Bąkowskiego. Obaj artyści osiągnęli idealne porozumienie. Teksty i forma artykulacji- cos pomiędzy rapem a melorecytacją (do określenia której ukuto termin „post-rap”) uwiarygodniają muzykę, która przekrojowo traktuje dokonania pogrobowców nowej fali i nie stroni przy tym od rozwiązań typowych dla hip-hopu. Melorecytacja i śpiew pojawiają się tu na tle elektronicznych i elektrycznych brzmień znanych z lat 80-tych (syntezatory analogowe, gitara basowa z flangerem.) „Przestrzenie nie ten.... dopasowane...” O tym, że pewne rodzaje sztuki mogły powstać tylko w określonych miejscach, z ich specyficznym klimatem, atmosferą i kulturowymi modelami wszyscy wiedzą. Teksty Wojtka Bąkowskiego nie mogły powstać nigdzie indziej, niż w bloku – przesiąknięte są rytuałami dnia codziennego związanymi z życiem w przestrzeni blokowiska, kurtuazjami wind, topografią schodowych klatek i korytarzy, sąsiedzką wścibskością, przerażeniem, jakie rodzi się w tej klaustrofobicznej, posegregowanej przestrzeni. [Niwea oczywiście kojarzy się ze starą dobrą marką kosmetyku odpowiedniego na każdą okazję. Nawilżone buzie i odżywione, wcześniej spierzchnięte usta, smak tłustego kremu. Ten pielęgnacyjny niezbędnik ma na pierwszy rzut oka niewiele wspólnego z muzyką (chyba że okrągłe pudełko skojarzymy z położoną na gramofonie płytą). Jednak skoro przynosi wspomnienia z dzieciństwa, może otworzyć cały magazyn znaczeń. To strategia bliska Wojtkowi Bąkowskiemu, albo może nawet skłonność jego umysłu i artystycznego języka, by w banalnej rzeczywistości odnajdywać te elementy, które wyobraźnię odbiorcy (widza i słuchacza) przeniosą daleko z miejsca, w którym stoi. Smak kremu może zatem posiadać właściwości proustowskiej magdalenki. Dokąd nas przenosi Niwea? Duża część muzycznych produkcji Bąkowskiego nosi ślady lat 80. – on sam przyznaje się do sentymentu za kulturą własnego dzieciństwa chętnie i często. To fascynacje zarówno artystyczne, jak muzyczne. Jednocześnie źródłem jego twórczości w sferze dźwięku, elementarzem, „szkołą podstawową” były doświadczenia z zespołami rapowymi. Na styl Bąkowskiego składają się po równo rap i zimna fala, czyli lata 80 i 90, dzieciństwo i okres dojrzewania. Efektem tego spojenia jest NIWEA. Dzieje się na tym styku coś niezwykłego, co można było przeczuć wcześniej w kilku utworach grupy KOT. Otóż nawiązania do przeszłych estetyk nie mają smaku nostalgii, brzmią pełnokrwiście i autentycznie, Bąkowski to po prostu egzystencjalny gangster, który pojawia się w odpowiednim dla swej natury otoczeniu dźwiękowym. Dawid Szczęsny pełni tutaj niezwykle ważne zadania. Doświadczenia hip-hopowe i eksperymentalne dały Szczęsnemu narzędzia, którymi posługuje się z wyrafinowaną maestrią. To zazwyczaj dobra recepta na świetną muzykę – bezkompromisowy poszukujący artysta, skupiony na abstrakcyjnych problemach, daje sobie odpocząć i tworzy z rozmachem bezpretensjonalną muzykę, bawiąc się przy tym doskonale. Łatwo wtedy rozpoznać wyrobione w eksperymentalnej pracy poczucie proporcji, znajomość odpowiednich środków i chwytów używanych bezbłędnie. Mamy zatem w muzyce NIWEI fuzję tego, co najlepsze w muzyce ostatnich 30 lat w porywającym wyborze dwóch znakomitych artystów. Pierwszoplanowa jest w utworach NIWEI poezja Bąkowskiego – piosenki tętniące podskórnym rytmem, surowe niebanalne melodie – moje największe zaskoczenie i radość, że Wojtkowi przydarza się śpiewać. Teksty, podobnie jak nazwa grupy, podejmują banał życia i rozwijają go w poetyckie figury. Bąkowski pozostaje wrażliwym obserwatorem, łączy odległe poziomy rzeczywistości, domyśla się kilku warstw pod zdarzeniami, którym zwykle nie poświęcamy uwagi. A wszystko to - przepraszam że powtórzę raz jeszcze – piosenki! Kulawe, pijane, raz niepozorne innym razem wzniosłe, przenikliwe i piękne. Przynoszą przy tym smak czegoś bardzo ważnego i uniwersalnego." ] Michal Lasota (Galeria Stereo) Wojtek jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych artystów pokolenia, tak w Polsce, jak za granicą (pisał o nim New York Times, The Times, zaproszony na prestiżową wystawę „Younger Than Jesus” ” w New Museum w Nowym Yorku, prezentującą artystów poniżej 33 roku życia). Otrzymał główną nagrodę za całokształt twórczości w 4 edycji najważniejszego w Polsce wydarzenia w świecie młodej sztuki „Spojrzenia Views” organizowanego przez Zachętę Narodowa Galerie Sztuki i Fundacje Deutsche Banku. Działania artystyczne: film animowany, audio performance, rysunek, grafika, post-rap. Jest współtwórcą grupy artystycznej PENERSTWO. Znany również z Czykity i Grupy KOT, która w sierpniu podbiła serca publiczności mysłowickiego Off Festiwalu. Od początku Wojtek forsował swą specyficzną, rozpoznawalną poetykę, stworzył swoisty metajęzyk, bezlitośnie wykorzystujący mowę potoczną i kalki językowe do opisywania otaczającej go rzeczywistości.  Dawid to artysta dźwięku wydający od 2005 roku w Polsce i zagranicą. W zeszłym roku nakładem avant – jazzowej wytworni Porter Records (US) ukazał sie jego najnowszy solowy album “The Luxated Symmetry”. Poprzednie albumy wydawał m.in. w: Supralinear by Mille Plateaux, (D). (1.8)sec.records, (CA). NVO, (A). Porter Records, (US), See You Soon, Qulturap, Monotype Rec. (PL). Współpracował współtworząc płyty i grając koncerty z takimi muzykami jak Ignaz Schick, Mapstation, Sofie Loizou, Łukasz Gorzycki, Wolfram, Paul Wirkus, NonGenetic z zespołu Shadowhuntaz (projekt Earpeace)